loading...

waste water

بازدید : 13
چهارشنبه 25 فروردين 1400 زمان : 9:39

مراحل تصفیه فاضلاب نساجی

پساب نساجی که حاوی رنگ است، اغلب BOD معرف آن 1 تا 26 درصد COD است، یعنی نمی توان پساب نساجی را به راحتی فاضلاب شهری که BOD آن حداقل 50 درصد COD است، تصفیه و تجزیه کرد.

فرآیندهای تصفیه زیستی عموما برای حذف BOD و جامدات معلق SS موثر است اما برای حذف رنگ از این فاضلاب ها کارایی زیادی ندارد، زیرا ترکیبات رنگی دارای ساختارهای مقاوم و پیچیده ای است که به روش تصفیه زیستی براحتی قابل انجام نیست. در واقع برای کاربرد روش های زیستی، ابتدا باید روی فاضلاب، عملیات پیش تصفیه انجام دهیم.

• تصفیه مقدماتی
• پیش تصفیه
• تصفیه بیولوژیکی

پیش تصفیه:

متداول ترین روش های پیش تصفیه برای حذف رنگ از فاضلاب نساجی شامل روش های فیزیکی – شیمیایی نظیر انعقاد و لخته سازی، انعقاد الکتریکی و اکسایش و … که هر کدام از این روش ها دارای مزایا و معایبی هستند.

الف) روش انعقاد و لخته سازی

• اختلاط سریع مواد شیمیایی با فاضلاب
• انعقاد مواد معلق ریز
• ته نشینی مواد منعقد شده
یکی از معایب این روش تولید حجم زیادی از لجن است.

ب) انعقاد الکتریکی

روش انعقاد الکتریکی برای حذف بسیاری از مواد محلول و غیر محلول به کار می رود. فرآیند انعقاد الکتریکی در کاهش نیترات، آرسنیک، فلوراید، مواد آلی و مواد معدنی به کار رفته است و بازده حذف آن برای برخی آلاینده ها تا 90 درصد نیز مشاهده شده است.
این روش به دلیل برخورداری از مزایایی چون بازده بالای حذف، لجن دفعی اندک، زمان ماند کوتاه، هزینه کم و زمان کوتاه راه اندازی، تجهیزات ساده، بهره برداری آسان و در بسیاری موارد عدم نیاز به مواد شیمیایی به ویژه برای فاضلاب های قوی و سمی بسیار مناسب است.
با توجه به نوع آلاینده هدف، جنس الکترودها که یکی از مهم ترین عوامل در تصفیه به شمار می آید، متفاوت انتخاب می شود و با توجه به نوع الکترود انتخاب شده، PH بهینه متفاوت خواهد بود. الکترودهای به کار رفته در این فرآیند معمولا از جنس آلومینیوم و آهن هستند.
در انعقاد الکتریکی، با برقرار کردن جریان برق بین دو یا چند الکترود شناور فلزی از جنس آهن و یا آلومینیوم در نمونه فاضلاب، لخته های هیدروکسید فلزی تولید می شوند که با جذب سطحی مواد آلاینده باعث ترسیب آن ها و تصفیه فاز آبی می شوند.یکی از معایب روش انعقاد الکتریکی مصرف انرژی بالا به خصوص هنگامی که نیاز به درصد حذف بالاتری از آلاینده ها باشد.

بازدید : 21
سه شنبه 24 فروردين 1400 زمان : 12:01

كیفيت فاضلاب بيمارستاني

فاضلاب بیمارستان‌ها عمدتاً حاوی میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا، مواد آلی، چربی، مواد پاک‌کننده، مواد ضدعفونی‌کننده و گندزدا می‌باشند. در بیمارستان‌هایی که مراکز پزشکی هسته‌ای وجود دارد مواد رادیواکتیو با نیمه‌عمر کوتاه جهت درمان و تشخیص استفاده می‌شود.

میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا علاوه بر آن‌هایی که به‌طورمعمول در فاضلاب‌های خانگی یافت می‌شوند بستگی به نوع فعالیت بیمارستان دارد. بیماری‌هایی که معمولاً ارگانیسم‌های ایجادکننده آن‌ها در فاضلاب یافت می‌شود عبارت‌اند از:

وبا، یرقان، فلج اطفال، حصبه، شبه حصبه، سل، دیسانتری باسیلی، مسمومیت‌های ناشی از سالمونلا، کرم‌های نواری انگل روده، شیستوزومیازیس، لیپتوسپیروزیس، اسهال خونی، پروسلوز، سیاه‌زخم (بروسلوز), کرم‌های نماتود و …

ترکیبات فاضلاب‌های بیمارستانی

اجزاء معمول فاضلاب‌های بیمارستانی شامل موارد زیر است:

  • مواد آلی قابل‌تجزیه بیولوژیک
  • مواد معدنی (محلول، کلوئیدی یا معلق)
  • فلزات سمی (جیوه)
  • مواد شوینده (دترجنت‌ها)

بازدید : 16
دوشنبه 23 فروردين 1400 زمان : 9:30

ماهیت فاضلاب بیمارستانی

در کل فاضلاب‌های بیمارستانی به دلیل وجود پاتوژن‌های مختلف، فلزات سنگین و ترکیبات شیمیایی – دارویی، ترکیبات کلردار و دترجنت در خود دارای اهمیت ویژه‌ای می‌باشند.

ازآنجاکه بیمارستان محل درمان بوده بنابراین منطقی به نظر می‌رسد که فاضلاب، حاوی مقدار زیادی پاتوژن باشد، فلزات سنگین هم چون جیوه و نقره نیز در برخی از مراحل درمان استفاده می‌‌شوند که خواه‌وناخواه به فاضلاب راه پیدا می‌کنند و خیلی از ترکیبات شیمیایی – دارویی که در فرآیند تشخیص و درمان از آن‌ها استفاده می‌شود بدون تغییر و یا با اندک تغییری از بدن بیمار دفع می‌شود.

از کلر و ترکیبات آن نیز برای گندزدایی فاضلاب و از بین بردن پاتوژن‌ها استفاده گسترده‌ای می‌شود و دترجنت نیز در وسعت زیادی از بیمارستان جهت گندزدایی سطوح و وسایل و … کاربرد دارد.

آنتروویروس‌ها مقدار زیادی در فاضلاب وجود دارند. حضور آن‌ها، به‌عنوان آلودگی ویروسی آب، در پساب‌های بیمارستانی نشانگر حضور ویروس‌های دیگر است. این ترشحات مایع، مستقیماً از طریق لوله‌های فاضلاب آزمایشگاه و به‌صورت کلی بیمارستان به شبکه فاضلاب روی شهری راه می‌یابد و با انجام فرآیندهای فیزیکی و شیمیایی در تصفیه فاضلاب تغییری در آن‌ها ایجاد نمی‌شود.

فاضلاب‌های بیمارستانی که سبب تشدید آلودگی می‌شود حاوی ترکیبات کلردار و یا فلزات سنگینی مانند جیوه و نقره است. مقدار COD گزارش‌شده در برخی از پساب‌های بیمارستانی به ترتیب برابر ۷۰۰ تا ۱۹۰۰ میلی‌گرم در لیتر است. میزان ترکیبات AOX (ترکیبات هالوژنه) موجود در فاضلاب‌های بیمارستانی نسبتاً بالا است، به صورتی که در بخش مرکزی یک بیمارستان شیکاگو میزان آن‌ها تا ۱۰ میلی‌گرم در لیتر رسیده است.

این ترکیبات تجزیه‌پذیری خوبی ندارند و رفتارهای جذبی خوبی نیز از خود نشان نمی‌دهند و بیشترین جرم AOX جداشده از پساب‌های بیمارستانی مربوط به صفحات آزمایش X-ray, حلال‌ها گندزداها، پاک‌کننده‌ها و داروهای کلردار است. مطالعات انجام‌گرفته بر روی بیمارستان‌های آلمان نشان داده است که غلظت این ترکیبات در پساب خروجی بخش‌های ویژه حدود ۱۳/۰ تا ۹۴% میلی‌گرم در لیتر است، درصورتی‌که این مقدار برای پساب خروجی کل بیمارستان بسیار بیشتر است.

غلظت ترکیبات AOX در بخش مرکزی بیمارستان‌های فرانسه در بین ۳۸% تا ۲۴% میلی‌گرم در لیتر است. معمولاً درصد مشارکت داروها در میزان ترکیبات AOX خروجی از پساب‌های بیمارستانی کمتر از ۱۱ درصد است. البته باید این را ذکر کرد که میزان ترکیبات AOX در ادرار افراد بیمار بسیار پایین است. این مقدار معمولاً برابر با ۱/۰ میلی‌گرم در لیتر و ۲/۰ میلی‌گرم در لیتر است. به‌واسطه اثر ترقیق، تأثیر این عوامل خروجی از افراد بیمار بسیار ناچیز است.

بازدید : 32
يکشنبه 22 فروردين 1400 زمان : 9:22

ساختار ممبران آب شیرین کن

ساختار ممبران آب شیرین کن اغلب به صورت ورقه های مسطح بوده که در بین آن ها شبکه جداکننده توری شکلی که وظیفه توزیع بهتر آب و همچنین حمایت غشا در برابر فشار زیاد را نیز دارد، قرار می گیرد. این صفحه ها از سه طرف به یکدیگر چسبانده شده و طرف باز به استوانه سوراخ داری متصل می گردد. سپس این صفحه ها به دور استوانه مرکزی سوراخ دار پیچانده شده و ساختار غشایی را تشکیل می دهند.

در عمل، آب تغذیه کننده از یک انتهای المان غشایی با فشار وارد شده و در بین سطوح فعال جریان می یابد. شبکه جداکننده بین سطوح غشا، آشفتگی را افزایش داده، بنابراین نمک های جدا شده در یک محلول تحت فشار غلیظ شده، خارج می شوند. در پی جریان مارپیچی که در کانال بین دو صفحه غشا ایجاد می شود، آب خالص در غشا نفوذ کرده و در لوله مرکزی و در فشاری در حد فشار اتمسفر جریان می یابد.

اگرچه ساختارهای ممبران قطری بین 2 تا 17 اینچ دارند ولی مرسوم ترین آنها دارای قطر اسمی 8 اینچ و طول 40 تا 60 اینچ است.

به منظور ایجاد مدول غشایی، شش تا هشت المان غشایی مارپیچ، در یک بدنه سیلندر فشار قوی نصب می گردد. لوله مرکزی به یکدیگر متصل بوده و با نگهدارنده ای در داخل بدنه جا می گیرد تا در اثر آب ورودی تحت فشار تغییر شکل ندهد. مدول غشایی نیز دارای آب بند، درپوش و دریچه هایی است که لوله های آب ورودی، خروجی شوراب و آب شیرین بوسیله لوله به این دریچه ها وصل می شوند.

بدنه سیلندری معمولا از ترکیبات فایبرگلاس ساخته شده، اما در انواع استیل ضدزنگ نیز موجود است.

بازدید : 28
چهارشنبه 18 فروردين 1400 زمان : 11:38

جنس غشا آب شیرین کن

اغلب موادی که در تهیه غشاهای RO ( آب شیرین کن ) به کار می روند، مخلوطی از لایه نازک پلی آمید (TFC) یا انواع سلولزی آن مانند سلولز استات (CTA) و یا مخلوطی از هر دو می باشند. غشاهای CA/CATA دارای ظرفیت کافی برای اغلب مصارف خانگی هستند ولی اگر نیاز به تصفیه حجم زیادی از آب باشد، غشاهای TFC مورد استفاده قرار می گیرند.

غشاهای RO براساس توانایی شان در حذف ترکیبات موجود در آب بسته بندی می گردند. اگر چه غشاهای لایه نازک بسیار گران هستند ولی در عوض دارای دوام و استحکام بالایی می باشند و میزان حذف TDS در آن ها بیش از 95 درصد است ولی در صورت استفاده از غشاهای سلولزی، میزان حذف حدود 88-94 درصد می گردد.

انرژی الکتریکی مصرفی در فرآیند RO، عمدتا مربوط به پمپ ها است. در 10 سال اخیر، فشار محرک خالص مورد نیاز برای تراوش آب به شدت کاهش یافته و نیاز به انرژی الکتریکی فرآیند، روند نزولی داشته است. فشار محرک خالص مورد نیاز در هر کاربرد فرآیند غشایی در RO، تابعی از دو پارامتر تغییرات فشار اسمزی و مقاومت هیدرولیکی است.

عوامل موثر در آسیب رساندن به غشاها

  • افزایش فشار بیش از فشار مورد نیاز
  • عدم آمادگی مناسب فیلترهای شنی و کربنی
  • وجود میکروارگانیزم ها و مخصوصا باکتری ها در آب ورودی به دستگاه آب شیرین کن
  • تغییرات نامناسب pH و خارج از محدوده مجاز
  • کدورت بیش از اندازه آب
  • یخ زدن آب درون دستگاه آب شیرین کن
  • وجود روغن و مواد چرب در آب تغذیه
  • وجود بیش از حد مجاز آهن و منگنز
  • عدم شستشوی معکوس به موقع
  • خشک شدن ممبران و غشاها

بازدید : 35
سه شنبه 17 فروردين 1400 زمان : 11:23

تکنولوژی اسمز معکوس

تکنولوژی اسمز معکوس به این صورت است که ، آب ورودی ( تصفیه نشده ) توسط پمپ با فشار به داخل محفظه ای که دارای غشای نیمه تراوا می باشد، رانده می شود و چون ناخالصی ها تقریبا قادر به عبور از غشا نیستند، از این رو در یک طرف غشا آب تقریبا خالص ( آب شیرین ) و در طرف دیگر آن آب تغلیظ شده از ناخالصی ها ( آب شور ) وجود خواهد داشت.

هر دستگاه اسمز معکوس به صورت ساده شامل قسمت های زیر است:

  1. پمپ : که بتواند فشار لازم آب ورودی به سیستم را تامین کند. ( برای آب های شور 12-25 اتمسفر و برای آب دریا 54-80 اتمسفر )
  2. غشای نیمه تراوا : که مولکول های آب و گازها می توانند از آن عبور کنند.
  3. شیر کنترل : در مسیر محلول تغلیظ شده ( آب شور ) برای کنترل درجه تغلیظ

البته قبل از ورود آب به داخل محفظه غشا، آب در معرض فرآیندهای مختلفی قرار می گیرد تا تصفیه مقدماتی شود مانند فیلتراسیون و …

به دو نکته در مورد پمپ در تکنولوژی اسمز معکوس توجه کنید:

  • از پمپ سانتریفوژی استفاده کنید تا نوسانات سرعت آب خروجی باعث صدمه دیدن غشا نگردد.
  • در ورودی پمپ، آب باید دارای فشار کافی باشد تا مشکل کاویتاسیون نداشته باشید.

به طور کلی برای کارکرد مناسب پمپ های با فشار بالا، وجود جریان مایع کافی با یک حداقل فشار در ورودی آنها ضرورت دارد. کارکرد خالی پمپ حتی برای چند لحظه باعث صدمه دیدن پروانه پمپ و خوردگی می شود.

اسمز معکوس بطور پیوسته کار می کند و می تواند املاح آب خام را تا 99% کاهش دهد. با اسمز معکوس، باکتری ها، ویروس ها و دیگر میکروارگانیسم ها یا ذرات بزرگتر از میکرون تقریبا 100% حذف می شوند اما بعلت عدم آب بندی کامل سیستم اسمزمعکوس مقدار کمی از این ناخالصی ها ممکن است از غشا عبور کرده و در آب تصفیه شده دیده شوند.

گازها می توانند 100% از غشا عبور کنند.

این فرآیند برای تهیه آب آشامیدنی از آب هایی که حاوی املاح معدنی زیاد و ناخالصی های آلی می باشد، بسیار مناسب است و حتی قادر از آب دریا با 30000PPM ناخالصی و نیز آب های شور، آب آشامیدنی تهیه کند. برای تصفیه آب های معمولی با TDS حدود 5000ppm یا بیشتر، اسمز معکوس یه روش کاملا اطمینان بخش است.

از اسمز معکوس می توان در داروسازی و پزشکی برای تهیه آب خالص و عاری از میکروارگانیسم ها به جای روش تقطیر استفاده کرد. امروزه روش اسمزمعکوس، اقتصادی ترین فرآیند برای تهیه آب آشامیدنی از آب های شور می باشد.

بازدید : 22
دوشنبه 16 فروردين 1400 زمان : 9:53

انواع ممبران آب شیرین کن

دو نوع از معمول ترین انواع ممبران آب شیرین کن

  • استات سلولز CA
  • پلی آمید PA

اولین ممبران آب شیرین کن RO که آرایشی به صورت مارپیچی دارند. از مواد استات سلولزی ساخته شده اند. اغلی غشاهای CA امروزی از ترکیبات تری استات سلولز / دی استات سلولز با سطح غشای فعال و با ضخامت 0/1 تا 2 میکرون ساخته شده اند. که روی لایه محافظ متخلخلی با ضخامت 100 تا 200 میکرون قرار دارند.

این غشاها به صورت برگشت ناپذیر یا نامتقارن می باشند و تنها زمانی موثر هستند که روی سطح فعال آن ها محلول غلیظی به کار رود.

مزایای ممبران آب شیرین کن CA

مقاومت در مقابل عوامل اکسید کننده مانند کلر آزاد و کلروآمین ها در آب تغذیه کننده تا غلظت 1 میلی گرم در لیتر است. این خصوصیت در جایی که احتمال گرفتگی بیولوژیکی زیاد است، اهمیت می یابد.

با توجه به آنکه غشاهای CA در معرض تجزیه شیمیایی و یا پدیده هیدرولیز قرار دارند، اگر چنانچه pH آب تغذیه کننده در خارج از محدوده 3/5 تا 7/5 باشد، اغلب سیستم ها به تزریق اسید نیاز دارند. تثبیت pH آب تغذیه کننده، در حد 6/5 می تواند طول عمر غشا تا 3 سال بیشتر را نتیجه دهد.

استفاده طولانی مدت از فشار بالاتر از 35 بار می تواند باعث فشردگی غیر قابل برگشت لایه متخلخل CA شود.

غشا پلی آمیدی PA

غشاهای پلی آمیدی PA برای اولین بار به شکل رشته های توخالی معرفی شدند اما در حال حاضر اغلب به صورت المان های مارپیچی استفاده می شوند. غشاهای پلی آمیدی امروزی از یک لایه نازک مواد پلی آمید آروماتیک با ضخامت 0/04 تا 0/1 میکرون تشکیل شده اند که بوسیله لایه ای با تخلخل بیشتر و با ضخامت 75 میکرون از جنس پلی سولفون به صورت کمپوزیت لایه نارک حمایت می شوند.

غشاهای pA به منظور مقاومت در برابر فشردگی اتصالات عرضی داشته و سرعت جریان در این غشاها بسیار بالاتر از غشاهای CA است.

بازدید : 26
يکشنبه 15 فروردين 1400 زمان : 16:49

ویژگی ممبران آب شیرین کن

ممبران آب شیرین کن بعنوان قلب سیستم RO و دیواره ای است که جداسازی جامدات محلول بوسیله آن صورت می گیرد. ویژگی ممبران آب شیرین کن RO از صفحه های نیمه تراوا و یا نفوذ انتخابی از مولکولهای آلی با زنجیره های طولانی یا پلیمرها ساخته شده که به آب اجازه عبور می دهند. این خصوصیت آبدوستی به مولکولهای آب اجازه می دهد که در ساختار غشا براحتی پراکنده شده و یا براحتی به داخل یا خارج از آن نفوذ کنند، در صورتی که عبور جامدات محلول را محدود می نمایند.

میزان کارایی ممبران آب شیرین کن

به طور کلی سه خصوصیت برای تعیین میزان کارایی غشا استفاده می شود:

  • سرعت جریان
  • عدم پذیرش نمک ها
  • بازیافت

سرعت پراکنده شدن مولکول های آب در غشا، سرعت نفوذ غشایی نامیده می شود و به خصوصیات غشا ( ضخامت و تخلخل ) و شرایط کارکرد سیستم ( فشار تغذیه، دما و غلظت نمک ) بستگی دارد.

این سرعت به صورت میزان جریان در واحد سطح بیان می شود. بهمین نحو، سرعتی که در آن نمک ها و یا سایر مواد محلول در غشا پراکنده می شوند، سرعت نمک نامیده می شود. سرعت نمک به تفاوت غلظت بین محلول های دو طرف غشا بستگی دارد. پس زنی نمک، که ضریب پس زنی نیز نامیده می شود، بر میزان تاثیر غشا بر حذف نمک ها از محلول اشاره دارد.

میزان نمک برگشتی برای هر یون، کمی متفاوت است و کل میزان برگشتی با تقسیم اختلاف بین میزان نمک در آب تغذیه کننده و آب شیرین تولیدی بر غلظت آب تغذیه کننده بدست می آید. نسبت آب بدست آمده به صورت آب شیرین تولیدی به آب ورودی، نسبت بازیافت یا تبدیل نامیده می شود. با افزایش بازیافت، میزان غلظت نمک در جریان برگشتی و در نتیجه، فشار اسمزی نیز افزایش می یابد.

بازدید : 22
شنبه 14 فروردين 1400 زمان : 17:19

مزه آب شیرین سازی شده

صرفنظر از روش های مختلف تصفیه که به منظور تولید آب استفاده می شوند، در اغلب موارد آب شرب شهری مزه یکسان دارد. علت امر آن است که تقریبا در تمام دنیا، تصفیه آب شرب با توجه به یک سری استاندارهای مورد نیاز یکسان انجام می گردد. آب آشامیدنی باید برای مصرف بشر بی خطر باشد و تمام استاندارهای محلی، ایالتی و کشوری را تامین نماید.

انواع مزه آب

  • شرط مورد نیاز معمول آن است که میزان جامدات محلول TDS آب کمتر از 500 میلی گرم در لیتر باشد. TDS فاکتور مهمی در تعیین مزه آب است. اغلب مردم به مزه نامطبوع آب در مقادیر TDS بین 500 تا 1000 میلی گرم در لیتر معترض می شوند.
  • کلر بالا باعث ایجاد مزه شور در آب می گردد. حداکثر میزان کلر آب معمولا 250 میلی گرم در لیتر است.

آب شیرین کن ها میزان TDS موجود در آب را کاهش می دهند. در بیشتر موارد، بخصوص زمانی که از فرآیند تبخیری استفاده می شود، میزان آن کمتر از 25 میلی گرم در لیتر خواهد شد. در این مقادیر کم آب بی مزه بوده و مناسب شرب نیست.

اغلب واحدهای آب شیرین کن مقادیر کمی از مواد معدنی سخت، مانند کلسیم را به آب بر می گردانند تا مزه آب بهتر شود. این فرآیند تحت عنوان احیای مواد معدنی آب، نامیده می شود و میزان خورندگی آب را نیز کاهش می دهد. بعد از احیای مواد معدنی، مزه آب شیرین سازی شده از آب آشامیدنی که بوسیله سایرفرآیندها تهیه شده، غیرقابل تشخیص است.

بازدید : 18
شنبه 14 فروردين 1400 زمان : 14:23

آرایش مدول آب شیرین کن

آرایش مدول آب شیرین کن با توجه به موارد کاربرد مختلف، آرایش های مختلفی را می پذیرند. ساده ترین شکل آن استفاده از مدول منفرد است.

با افزایش ظرفیت سیستم، واحدهای اضافی، می توانند به صورت موازی اضافه شوند. در این حالت میزان کارایی سیستم از نظر کیفیت آب تولیدی و نسبت بازیافت در اصل با سیستمی که واحد منفرد دارد، برابر است.

به منظور دستیابی به نسبت بازیافت بالاتر یا آب تولیدی با کیفیت بهتر، سیستم می تواند به گونه ای مرتب شود که پساب غلیظ شده یا تولیدی از یک مرحله، بعنوان آب تغذیه کننده برای مرحله بعدی باشد.

به منظور دستیابی به نسبت بازیافت بالاتر و آب تولیدی با کیفیت بهتر سیستم باید به گونه ای مرتب شود که با استفاده از مراحل تولید پساب غلیظ شده ( شوراب ) ضریب بازیافت را افزایش داد که در این حالت پساب غلیظ شده حاصل از مرحله اول، بعنوان آب تغذیه کننده مرحله دوم استفاده می شود.

تعداد صفحات : 12

درباره ما
Profile Pic
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 129
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 72
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 234
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 595
  • بازدید ماه : 1842
  • بازدید سال : 11429
  • بازدید کلی : 13427
  • <
    پیوندهای روزانه
    آرشیو
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی